" 11 "

"RTL">زنی دارم فلک تایش ندیده ز دستش هوش و عقل من رمیده

ز رخسارش نگو رحمت به شادی ز رفتارش دل و قلبم رمیده

همه در خواب و در خرناس باشد که از خرناس او خوابم پریده

مرتب چشم او دنبال چیزی است چه پررویی بود، این چشم دریده

همه در فکر غیبت یا که تهمت از این کارش جهنم را خریده

بگیرد او ز من ایراد بسیار نباشد فکر من، این خیر ندیده

کند خود را بزک چون دلقک سیرک به روی گونه اش سرخاب ماسیده

کنم بهرش فراهم هرچه خواهد میان خوردنی ها او چریده

اگر با او روم اندر خیابان طلا چون دید، پاهایش دویده

بگو و بخندهای ازدواج...